Het Zegel van Baphomet (modern satanisme)

Het officiële logo van de Church of Satan dat bestaat uit Leviathan*, met vijf punten die verwijzen naar Hebreeuwse letters (לִוְיָתָן ofte LVIThN). Dit symbool kreeg pas een duivelse betekenis vanaf de Spaanse Inquisitie. Het satanisme wordt vaak geassocieerd met omgedraaide kruisen en heiligschennende parodieën van christelijke kunst, samen met geiten, demonen, duivels, ... Het was pas na het oprichten van de Church of Satan en het gebruik ervan door Dr. LaVey**. Door de toenemende aanwezigheid in media over de hele wereld werd dit teken hun symbool.

De betekenis van Baphomet gaat terug naar de Tempelieren en hun rechtszaken, en is voer voor discussie. 

*Leviathan: een bijbels monster uit de oertijd. In apocalyptische geschriften (en het latere christendom) wordt de duivel als een voorstelling van de Leviathan gezien. In het apocalyptische boek Henoch komt hij voor als een onmetelijk groot schepsel dat 'de afgrond over de bronnen van de wateren overspant'. Zijn kaken worden soms de poorten van de hel genoemd. Aan het einde der tijden zal hij de laatste grote slag voeren met de aartsengel Gabriël.

Het pentagram: in Gnostische scholen wordt dit de Blazing Star genoemd, een teken van intellectuele omnipotentie en autocratie. De Ster van de Magi, de vleselijke belichaming van het Woord. Het stelt orde en verwarring voor, het Heilige Lam van Ormuz en Sint John, of de vervloekte geit van Mendes. Het is Lucifer of Vesper, de ster van de ochtend of avond. Het is Maria of Lilith, overwinning of dood, dag of nacht. De twee punten bovenaan staan voor Satan als de geit van de Sabbat. Als er slechts één punt bovenaan staat, is het de vertegenwoordiging van de Redder. Wanneer twee punten bovenaan staan en één onderaan is het mogelijk om hoorns, oren en de baard van de hiërarchische Geit van Mendes te zien.

Het pentagram staat al lang symbool voor demonische activiteiten (onder andere door Koning Solomon). Voor zover men weet werd het beeld van een geitengezicht in een vijf-puntige ster voor de eerste keer gebruikt in een ets van La Clef de la Magie Noire (1897), door de Franse nobel en occultist Stanislas de Guaita.

Anton Szander LaVey (modern satanisme)

**Anton Szandor LaVey (1930 - 1997): stichter van de Church of Satan en dus het moderne satanisme/LaVeyaans satanisme. Echte naam was Howard Stanton Levy. Hij was Amerikaans satanist en van Joodse komaf. De eerste georganiseerde kerk in de moderne tijd die een religieuze filosofie verkondigt waarin Satan centraal staat als symbool van persoonlijke vrijheid en individualisme. In tegenstelling tot andere godsdiensten die beweren geïnspireerd te zijn door een hoger wezen, heeft LaVey erkent dat hij zijn eigen bronnen heeft gebruikt om het satanisme samen te stellen. Hij baseerde zich op het menselijke dier en inzichten van andere filosofen die gericht waren op materialisme en individualisme.

Toen Anton LaVey in 1966 de Kerk van Satan startte riep hij het jaar 1 Anno Satanas (A.S.) uit.

Het christelijke jaar 2007 correspondeert dus met 42 A.S.

Interview met Anton Szandor Lavey: http://www.youtube.com/watch?v=_bsAnXPhCOA

Zijn Oost-Europese grootmoeder leerde hem van jongsaf over bijgeloof. Hierdoor geraakte hij geïnteresseerd in duistere literatuur zoals Dracula en Frankenstein, pul magazines, horror, science fiction. Hij werd vrienden met Weird Tales auteurs Clark Ashton Smith, Robert Barbour Johnson en George Hass. Hij werd geïnteresseerd in het occulte. Hij had reeds vroeg muzikale talenten en verdiende zijn brood met muziek. Hij had vreemde interesses die ervoor zorgde dat hij geen nood had aan 'one of the boys' te zijn.

Als gevolg van een lange fascinatie met het occulte, religies, en de menselijke aard, en het geven van vele lezingen over die onderwerpen, stichtte hij op 30 april 1966(Walpurgisnacht) in San Francisco de Church of Satan (vertaald: 'de kerk van satan'), de eerste openbare satanische organisatie in de wereld. LaVey had een groot gevoel voor theater, hetgeen zich heeft uitgedrukt in The Church of Satan. In 1968 bijvoorbeeld verscheen LaVey met een schare volgelingen in een zwarte lijkwagen op de première van de occulte film Rosemary's Baby. Voor die film adviseerde hij regisseur Roman Polanski, die zei een zo realistisch mogelijk beeld van duivelsaanbidders te willen schetsen. Als tegenprestatie mocht LaVey de duivel in deze film spelen.

Aan het eind van 1969 schreef LaVey The Satanic Bible, wat de grond van zijn filosofie vormt. In zijn werk zitten invloeden van Ayn Rand, Ragnar Redbeard, van wie hij een hele passage letterlijk overnam, Friedrich Nietzsche, Mencken, en Jack London. Ook nam hij aspecten van het magiesysteem van Aleister Crowley over en de Enochiaanse Sleutels van John Dee. In 1971 werd dit vervolgd door The Compleat Witch, or What to do When Virtue Fails, dat later werd hernoemd naar The Satanic Witch. Hierin beschrijft hij mede de Lagere Magie. In 1972 kwam The Satanic Rituals uit, waar hij verschillende rituelen en ceremonies beschrijft, die in de categorie Hogere Magie vallen. Dit boek was de eerste 'bovengrondse' publicatie over de religie/filosofie van het satanisme, en volgde drie jaar na de oprichting van de Church of Satan. Het werd reeds vertaald in vele talen (onder andere Duits, Frans, Portugees, Spaans, Italiaans, Pools en Lets), maar vooralsnog werd er geen Nederlandstalige vertaling gepubliceerd. In dit boek staat de filosofie en ethiekvan het satanisme beschreven.

Anton Szandor LaVey overleed op 67-jarige leeftijd aan een longoedeem in St. Mary's ziekenhuis in San Francisco, kort na de reorganisatie van zijn groep. Om de volgers van zijn kerk, een plezierige halloween te geven, heeft men zijn overlijden nog een week stilgehouden. Zijn familie heeft zijn sterfdatum op de overlijdensakte veranderd in de dag, waarop halloween viel: twee dagen na de werkelijke sterfdag.

Lidmaatschap van de Church of Satan

Verschillende niveaus:

1: Inleren en een beeld krijgen van waar het satanisme om draait. Men moet het niet met alles eens zijn en het is niet bedoeld voor jaknikkers. Satanisten zijn Eigengereide, Eigenwijze mensen.

2: Het praktiseren van de levensfilosofie en leven als satanist. In contact komen met anderen. Niet noodzakelijk om zichzelf kenbaar te maken als volger aan de naaste omgeving, dat bepaalt men zelf. Er worden geen regels opgelegd over hoe men dient te leven.

3: Niveau van de Magiër. Leven als satanist betekent ook de rituelen erbij te nemen. Satanistische Magie stelt u in staat meer, directer en beter vorm te geven aan uw leven. Deze vorm van satanisme kan gevonden worden in de Church of Satan.

Wat wordt verwacht?

- Gedegen kennis van The Satanic Bible van LaVey (minimum) en The Satanic Scriptures van Peter H. Gilmore.
- Lezen (bij voorkeur) van andere boeken over aanverwante zaken
- Het gelezen hebben van de teksten op satanisme.nl
- Het bereiken van het tweede niveau in de ontwikkeling als actief satanist

Waar kan men anderen vinden?

Er zijn geen kerkgebouwen aangezien er op individualisme wordt gehamerd. De volgers maken hun eigen plaatsen voor rituelen. Het is een wereldwijde organisatie met een centraal administratief kantoor in New York City dat niet open is voor bezoekers.

Ouderdom?

Men moet meerderjarig zijn om deel te nemen tenzij de ouders reeds geregistreerde leden zijn. Het zoeken naar lidmaatschap moet vrijwillig zijn. Ouders die niet akkoord gaan met de levenswijze van de minderjarige mogen niet geassocieerd worden met de organisatie, waardoor die minderjarigen worden vermeden. Men kan wel beginnen leven als satanist wanneer men wil. Men kan de kennis en wijsheid uitbreiden. Op die manier is men mooi ontwikkeld tegen de tijd dat men lid kan worden als meerderjarige.

Lidgeld?

Het is niet verplicht lid te worden van de organisatie. Men moet zich enkel herkennen in The Satanic bible en leven volgens de richtlijnen. Mensen worden niet gevraagd lid te worden. Het betalen voor de registratie geldt het hele leven lang. Men krijgt een lidkaart.

Satan in de (klassieke) muziek

Classical Music

The musical interval of an augmented fourth, or tritone, was called the Devil's Chord (Latin: Diabolus in musica – the Devil in music) and was banned by the Roman Catholic Church in the Middle Ages. Composers avoided the interval, and although it is sometimes found in secular music of the time, it was used in religious music only in very specific circumstances until the existing system of keys came into use.

The Devil is featured as a character in many musical representations from the Middle Ages to modern times. Hildegard of Bingen's 11th-century Ordo Virtutum features him, as do several baroque oratorios by composers such as Carissimi and Alessandro Scarlatti. During the 19th century, Gounod's Faust, in which the Devil goes by the name Mephistopheles, was a staple of opera houses around the world.

Highly virtuosic violin music was sometimes associated with the Devil. Tartini's Devil's Trill sonata and Paganini's Devil's Laughter caprice are examples. The theme is taken up by Stravinsky in the "Devil's Dance" from The Soldier's Tale.

"Archangel of Light" (another name for Lucifer) is a title song of the classical music band with the same name, by the composer Carlos David López Grether

Echt niet alleen de moderne musici kan je van sympathie met de duivel verdenken. Satan was allang inspiratiebron, ook in de klassieke muziek, bijvoorbeeld bij veel opera’s en operettes. 
Klassieke componisten als Wolfgang Amadeus Mozart zijn eveneens door satanisten gesteund en geïnspireerd. Een van de vele voorbeelden hiervan is Mozarts ‘Die Zauberflöte’, waarin rituelen uit de vrijmetselarij zijn verwerkt . Mozart, maar ook Haydn, was vrijmetselaar, Paganini was satanist, Moessorgski schreef een satansmis. Wagner verheerlijkte zijn opera’s uit de heidense mythologische wereld en werd bewonderd door Hitler. Een klassieke musicus kan evenzeer ten onrechte worden verafgood. En zelfs het idolaat aanhangen van een christen muzikant, -spreker, -leider of -schrijver is de Heer een gruwel. Hoeveel geld en aandacht besteden we aan concerten en cd’s vergeleken met investering in bijvoorbeeld de zending en hulpverlening? Met recht is Hij jaloers, Hij en Hij alléén verdient alle aandacht en aanbidding. 
De levensstijl van een musicus mag dan voor een christen verwerpelijk zijn, het wordt nog kwalijker als hij wat God verboden heeft door zijn kunst propageert. Privéleven en werk zijn vooral in de moderne muziekwereld dikwijls afkeurenswaardig. Satans invloed is soms in klassieke muziek aanwezig, maar opvallend vaak en openlijk in de moderne muziek.

Popmuziek is als zodanig een uitstekend voertuig voor het verbreiden van de satanische gedachte.’ De gitarist Robert Johnson, de leden van de groep Metallica en artiest Marilyn Manson gaven openlijk toe hun ziel aan de duivel te hebben verkocht, in ruil voor een succesvolle muziekcarrière. De ‘shockrocker’ Manson, die eigenlijk Brian Warner heet, gaf eerder aan herinnerd te willen worden ‘als de persoon die een eind maakte aan het christendom’ . Zanger Alice Cooper vertelde dat satan tijdens het optreden gedeeltelijk de zang en de acts over nam. In 1968 werd Ginger Baker, drummer van The Cream, gevraagd naar zijn emoties tijdens een uitvoering. Hij antwoordde: ‘Het overkomt ons vaak –het voelt alsof ik mijn instrument niet bespeel, iets anders bespeelt het en datzelfde bespeelt alle drie onze instrumenten [verwijzend naar de rest van de groep] Dat bedoel ik als ik zeg dat het je soms bang maakt. Het overkomt ons vaak.’ Satan blijkt een geweldige inspirator te zijn: Een tiener luisterde naar de radio en deelde telkens iets van de woorden mee van de songs die hij nooit eerder had gehoord. Toen hem gevraagd werd hoe hij dit kon, antwoordde de zestienjarige dat dezelfde demoon als die hij kende, de songs geïnspireerd had. Hij legde ook uit dat hij tijdens ‘acid-trips’ demonen enkele songs kon horen zingen die hij later precies zo op opnamen van psychedelische rockgroepen terughoorde.

Gothicaanhangers tonen veel interesse in rituelen en magische praktijken en voeren deze ook daadwerkelijk uit. Men is met name nieuwsgierig naar alles wat te maken heeft met zwarte magie en de duistere kwaadaardige transcendentie, zoals magische muziek, liederen, gezangen, spreuken, vervloekingen, symbolen en handelingen. Men zoekt rituelen en ceremonies op waar bovennatuurlijke krachten worden opgeroepen, en brengt deze occulte kennis in praktijk.

De gothicbeweging is zeer eclectisch omdat het uit alle occulte en magische tradities zijn rituelen haalt, zoals uit wicca, neopaganisme, satanisme, zwarte magie, boeken van Aleister Crowley enz. Ook is er sprake van een eigen creatieve occulte traditie om zelfgemaakte magische praktijken te creëren. Starhawk noemt dit zelf creëren van occulte praktijken de ‘creatieve traditie’ binnen de magische occulte wereld.
Uit de verschillende interviews was het zeer duidelijk dat de meeste gothicaanhangers geloven in wicca of neopaganisme. Daarnaast waren er ook velen bezig waren met occulte of magische praktijken. Het meest gepraktiseerde occulte verschijnsel is het leggen van tarotkaarten, hetgeen volgens de gothicaanhangers daadwerkelijk effectief werkt. Daarnaast wordt er volop in esoterische en occulte werken gelezen en gestudeerd zoals de werken van Aleister Crowley en ‘The Satanic Bible’ van Anton LaVey. Het lezen en bestuderen van esoterische en occulte werken wordt als rustgevend beschouwd en ervaren.

Het oog wil ook wat. Een zondig mens wil bedrogen worden. Dat kan uitlopen op een gevaarlijk gezichtsbedrog. De rockmusical ‘Hair’ was een grove aanval op de kerk. Alles wat God verboden heeft wordt daar juist aangeprezen. De opvolger van Hair was ‘Oh Calcutta’, met als regisseur Maarten Lamers, tevens de Nederlandse bisschop van de satanskerk.

Mick Jagger van de Rolling Stones zegt dat Anton la Vey, de oprichter van de eerste satanskerk en schrijver van de satansbijbel, hen heeft geholpen met het inspireren van onder andere het lied ‘Their Satanic Majesties Request’ (Hun verzoek van de satanische majesteiten) en ‘Sympathy for the devil’, waarin het werk van satan verheerlijkt wordt tijdens de kruisiging van de Here Jezus . Jagger gaf toe: ‘Inderdaad, popmuziek is het terrein van de satan. ’ 

Satan in de media

http://listverse.com/2008/05/16/top-10-depictions-of-satan-in-movies/

When Satan is depicted in movies and television, he is often represented as a red-skinned man with horns or pointed ears on his head, hooves or bird-legs, a forked tail (or one with a stinger), and a pitchfork. When trying to blend in or deceive somebody, he is often represented as an ordinary human being, and sometimes only his voice is heard.

http://en.wikipedia.org/wiki/Devil_in_popular_culture

http://www.cracked.com/funny-1708-satan/

http://www.imdb.com/list/ls055562994/

http://houseofgeekery.com/2013/03/01/top-10-depictions-of-the-devil/

Satan in games

Hierarchie en opdeling van Demonen

• Lucifer: pride
• Mammon: greed
• Asmodeus: lust
• Leviathan: envy
• Beelzebub: gluttony
• Satan: wrath
• Belphegor: sloth^[6][7][8]

First hierarchy[edit]

The first hierarchy includes angels that were Seraphim, Cherubim and Thrones.

• Beelzebub was a prince of the Seraphim, just below Lucifer. Beelzebub, along with Lucifer and Leviathan, were the first three angels to fall. He tempts men with pride and is opposed by St. Francis of Assisi.
• Leviathan was also a prince of the Seraphim who tempts people to give into heresy, and is opposed by St. Peter.
• Asmodeus was also a prince of the Seraphim, burning with desire to tempt men into wantonness. He is opposed by St. John the Baptist.
• Berith was a prince of the Cherubim. He tempts men to commit homicide, and to be quarrelsome, contentious, and blasphemous. He is opposed by St. Barnabas.
• Astaroth was a prince of Thrones, who tempts men to be lazy and is opposed by St. Bartholomew.
• Verrine was also prince of Thrones, just below Astaroth. He tempts men with impatience and is opposed by St. Dominic.
• Gressil was the third prince of Thrones, who tempts men with impurity and is opposed by St. Bernard.
• Sonneillon was the fourth prince of Thrones, who tempts men to hate and is opposed by St. Stephen.^[9]

Second hierarchy[edit]

The second hierarchy includes Powers, Dominions, and Virtues.

• Carreau was a prince of Powers. He tempts men with hardness of heart and is opposed by SS. Vincent and Vincent Ferrer
• Carnivale was also a prince of Powers. He tempts men to obscenity and shamelessness, and is opposed by John the Evangelist.
• Oeillet was a prince of Dominions. He tempts men to break the vow of poverty and is opposed by St. Martin.
• Rosier was the second in the order of Dominions. He tempts men against sexual purity and is opposed by St. Basil.
• Belias was the prince of Virtues. He tempts men with arrogance and women to be vain, raise their children as wantons, and gossip during mass. He is opposed by St. Francis de Paul.

Third hierarchy[edit]

The third hierarchy includes Principalities, Archangels, and Angels.

• Olivier was the prince of the Archangels. He tempts men with cruelty and mercilessness toward the poor and is opposed by St. Lawrence.
• Luvart was prince of Angels. At the time of Michaelis's writing, Luvart was believed to be in the body of a Sister Madeleine.^[10]
• Verrier was the prince of Principalities. He tempts men against the vow of obedience and is opposed by St. Bernard.